autyzmOddziały dla dzieci z autyzmem i niepełnosprawnością intelektualną

  • oddział przedszkolny
  • klasa i-II Szkoły Podstawowej

Pracę z dziećmi prowadzi się w oparciu o wiele sprawdzonych technik i metod pracy stosowanej analizy zachowania. Dzieci z autyzmem mają możliwość rozwoju, kształtowania różnych umiejętności w specjalnie zaprojektowanym otoczeniu.

W klasie wprowadzono:
  • plany aktywności, których celem jest usamodzielnienie dziecka
Są one również wykorzystywane do uczenia dzieci zabawy oraz angażowania się w interakcje społeczne 
  • skrypty, które służą po to by ułatwić uczniom komunikację.

Są to gotowe wypowiedzi (zapisane lub nagrane). Dzieki tej formie podpowiedzi dzieci uczą sie mówic do drugiej osoby adekwatnie do sytuacji. Oczywiście pamietamy, żeby skrypty miały różne przykłady, wzory zachowań werbalnych. W ten sposób mowa czynna dzieci jest różnorodna i bardziej naturalna. 

  • uczenie poprzez nauczanie incydentalne, którego celem jest nauka języka, jak i rozwijanie komunikacji 
Ważnym elementem tej strategii jest zaaranżowanie środowiska tak, by zwiększyć prawdopodobieństwo, że uczeń zainicjuje (w przypadku naszych uczniów – werbalnie) chęć zakomunikowania czegoś nauczycielowi. Często tak uczymy i efekty są widoczne.
  • systemy motywacyjne 
Wiemy, że są bardzo istotne, gdyż bez motywacji nie ma możliwości efektywnego zdobywania wiedzy             i nabywania nowych umiejętności. W klasie takie systemy najczęściej mają formę tabliczek żetonowych. Żetony przyznawane są po poprawnym zachowaniu i później wymieniane na atrakcyjne dla ucznia aktywności, przywileje, nagrody. Zachęcamy nasze dzieci również pochwałami, uśmiechami. Cały czas myślimy, co ulepszyć by motywacja do nauki naszych dzieci była jeszcze większa. Jeśli jest taka potrzeba, to dzieci bujamy i ciągniemy na kocu. Tak naprawdę nasza praca opiera się na wzmacnianiu prawidłowych zachowań. Chwalimy, chwalimy i jeszcze raz chwalimy! Lubimy to robić.
  • monitorowanie postępów uczniów
Nasi uczniowie mają programy dostosowane do ich indywidualnych potrzeb i możliwości. Mają możliwość rozwoju i kształtowania wszystkich sfer umiejętności. Pamiętamy też o realizacji podstawy programowej. Do każdego nauczania poszczególnych umiejętności napisany jest program. Najpierw, zanim zaczniemy uczyć sprawdzamy poziom wyjściowy danej umiejętności. Jeśli stan wiedzy ucznia z danej sfery jest niewystarczający, to uczymy i po dwóch tygodniach sprawdzamy efekty naszych działań. Wszystkie efekty uczenia obliczamy procentowo i wyniki nanosimy na wykresy. Taka analiza prowadzi nas często do różnych wniosków. Jeśli są efekty, to utwierdzamy się w przekonaniu, że taka droga uczenia jest odpowiednia.          Z kolei, jeśli nie ma efektów, staramy się coś zmienić np. zmodyfikować program.  
  • programy redukcji zachowań niepożądanych
Zawierają opis i funkcje zachowania, zasadność podjęcia pracy nad wyznaczonym zachowaniem, procedury postępowania i sposób rejestracji. Zależy nam, by zachowań niepożądanych było najmniej lub wcale. Dlatego też bardzo staramy się je analizować i przepracowywać. Zachowania niepożądane utrudniają             i spowalniają nabywanie nowych umiejętności, a nie chcemy żeby tak było.
 
 Pieczę nad dziećmi sprawują nauczyciel/terapeuta oraz osoba wspierająca (pomoc nauczyciela). Nadzór merytoryczny nad klasą obejmuje certyfikowany superwizor stosowanej analizy z Gdańska.